Greta Aiking - Bosch

Greta Aiking - Bosch

8 september 1925 - 30 april 2020

‘in Gods hand geborgen..’

Na een voltooid en gezegend leven
is tot haar Schepper weergekeerd
onze lieve zorgzame moeder,
groot- en overgrootmoeder
Condoleance toevoegen X sluiten
Uw naam:

Uw email (wordt niet gepubliceerd):


Gedenktekst:
 annuleren
Wilt u een SMS ontvangen direct als er een nieuw nationaal register geopend wordt? Stuur dan CONDO AAN naar 3010

We versturen nooit meer dan 5 berichten per week. Deze abonnementsdienst kost 25 cent per ontvangen bericht. U kunt zich afmelden door CONDO STOP te sms-en naar 3010.
        1 t/m 12 van 12
De tekst op de kaart is zeer goed gekozen. Met Greetje verliezen wij als buren een warme vriendelijke buurvrouw die voor een ieder iets goed in de zin had. Moge het feit dat zij ook verlangde naar het weerzien met Fred een troost zijn bij het verlies. 
Op 15 juli 2020
om 11:23 getekend door:
S.t.i.e.n. .e.n. .B.e.r.t. .H.e.s.s.e.l.i.n.g.
Dit is niet ok
Lieve Fedde en Marion,
Jullie (schoon)moeder was mijn schoonzusje, en vanaf het begin (dat zal 1955 zijn geweest) mijn fijne, lieve, betrouwbare vriendin. Ik bewonderde haar en hield veel van haar. Zij was voor mij het symbool van gastvrijheid en tegelijk bescheidenheid; zo opgewekt en tegelijk aandachtig luisterend. Ik ben dankbaar dat mijn kinderen vaak bij hun oom Fred en tante Greetje mochten logeren. Zij waren beiden mensen om veel van te houden.
Ik wens jullie sterkte om dit grote verdriet te verwerken.
Met veel liefs
van tante Babs 
Op 2 juli 2020
om 23:45 getekend door:
E.l.i.z.a.b.e.t.h. .G... .A.i.k.i.n.g.-.v.a.n. .W.a.g.e.n.i.n.g.e.n.
Dit is niet ok
Fedde, Marion, en de hele lieve familie daar in Haren: nogmaals gecondoleerd met het verdrietige verlies van jullie onovertroffen moeder, grootmoeder, overgrootmoeder.

Voor mij was zij "tante Greetje", zoals voor zoveel anderen ook. Lezende door dit condoleance register lijkt het alsof we allemaal, de tante-Greetje-zeggers, hetzelfde hebben ervaren. De laatste, samenvattende woorden van Ymkje in haar "Herinneringen aan tante Greetje" zijn als uit mijn hart gegrepen.

Ik werd geboren op de 40e verjaardag van oom Fred, wat tot mijn grote geluk de reden is geweest dat wij tijdens mijn opgroeien onze verjaardagen meestal samen in Haren vierden. Omdat het dan zomervakantie was, bleef ik meestal een paar weekjes logeren, daar tegenover de grote oude kerk met zijn beierende klokgelui op zondagmorgens.

Oom Fred en tante Greetje, familie om je altijd op te verheugen: ze namen je mee in hun vrolijke liefde, met verrassingen en onverwacht moois, in totaal vanzelfsprekende verwelkoming. Ik herinner me een avontuurlijke gezamenlijke zwempartij in een meertje ergens. Ik herinner mij Floortje springend door het hoge gras, op zoek naar de stok die oom Fred net had gegooid, omdat oom Fred mij speciaal Floortje's flappende oren wilde laten zien. Eindeloos samen luisteren naar "Adieu Monsieur le Professeur" door Frida Boccara. Een uitbundige woensdagmiddag, waar oom Fred en tante Greetje mij, het kleine meisje dat bij ze logeerde, meenamen naar een minigolfbaan, daarna naar de Chinees op de Grote Markt, waar tante Greetje en ik tot ons grote plezier de term "Babi Pangang" ontdekten - we moesten het natuurlijk direct proberen. Daarna (de pret kon niet op) nog naar de Sound of Music, vanaf het balkon in de bioscoop. Tante Greetje die doodsangsten uitstond vanwege de hoogte...

Later, in Almen, herinner ik mij bijvoorbeeld hoe we altijd na een bezoekje bij hen de hele weg van hun huis naar het onze (een weilandje verderop), met zijn allen uitgelaten "nou doehoe" gilden door de (dan niet meer stille) beboste avond, helemaal tot aan onze voordeur toe. Of die intens verdrietige middag, waar tante Greetje mij snikkend bij Floortje's nieuwe grafje aantrof, en ze mij, zelf hard huilend, in haar armen sloot.

Tante Greetje zorgde en organiseerde met zulke vaardige, leuke, vrolijke energie, en oom Fred creëerde dat warme, vaak jolige, of ineens diep-eerlijke of meevoelende contact. Dat ik violiste ben geworden heeft veel te maken met de innige associatie van oom Fred?s vioolklanken, het geluk van opgenomen te zijn in hun vrolijke, liefdevolle, sprankelende kring.

Net als bij bijvoorbeeld Peter en Ymkje hebben tante Greetje en oom Fred mijn jeugd, maar ook mijn volwassenheid, geweldig verrijkt. Ze werden wel ouder, maar bleven dezelfde leuke persoon. Ik herinner me hoe oom Fred eens, misschien in 2009 ofzo, over de telefoon naar mij in Amerika, op de vraag hoe het met hem ging, zo goed mogelijk probeerde uit te leggen hoe gelukkig hij zich voelde. Hij concludeerde: "ja, wij zonnen ons? in liefde? in liefde voor elkaar. Ja, zo is het! We zonnen ons in de liefde voor elkaar." Hij leek verbaasd te zijn over hoe een simpele zin dat was, maar ook tevreden met hoe precies deze woorden zijn gevoelens uitdrukten.

Ik herinner me hoe tante Greetje, mijn dochter Elissa, en ik, waarschijnlijk rond 2011, samen van hun huis naar een restaurant aan de Rijksstraatweg liepen. Oom Fred, die dat toen niet meer lopen kon, kwam ons achterop met zijn scootmobiel en sjeesde speciaal vervaarlijk dicht langs ons heen, als een vrolijke kwajongen. Tante Greetje natuurlijk karakteristiek reagerend met "Ow! Huuuuu, Frèd!"

In mijn herinnering praatte tante Greetje met mij over het geloof vooral na oom Fred's overlijden. Net als Peter had ik dan het gevoel dat de bedoeling was, als altijd, om mij geluk te geven, en hopelijk om me bij zich te kunnen houden voor eeuwig.

Wat hoop ik dat zij gelijk heeft, en dat oom Fred en tante Greetje elkaar daarboven inderdaad weer gevonden hebben, en dat ze soms samen glimlachend naar ons gewriemel hier op aarde kijken. Ik zal de herinnering aan hen, en de wereld die zij creëerden, voor altijd koesteren in mijn hart.

"...on ne vous oubliera jamais..." 
Op 1 juli 2020
om 22:17 getekend door:
A.n.n.e.l.i.e.s. .A.i.k.i.n.g.
Dit is niet ok
Herinneringen aan tante Greetje

Gelukkig was ik gaan zitten voordat ik de envelop open maakte. En ik ben een hele poos blijven zitten. Tante Greetje is er niet meer. De laatste twee weken had ik aldoor het gevoel ?Ik moet tante Greetje eens bellen. Dat is alweer een tijd geleden.? En ik deed het niet, ?iets? hield me tegen. Zij is er niet meer. Toen het tot mij doorgedrongen was keek ik uit het raam naar de blauwe lucht met witte wolken en zei tegen haar: ?Nu ben je waar je echt wilde zijn. Heb het goed!?

Mijn vroegste herinneringen aan tante Greetje zijn uit Haren, waar wij woonden van 1950 tot 1957. In het eerste beeld dat bij mij opkwam zit zij achter de piano in ons huis aan de Stationsweg, de laatste toon verklinkt en zij kijkt lachend op naar mijn vader, die daar staat met de dwarsfluit. Zij zegt niks, wacht op Vader?s kommentaar. Hij zegt iets zoals: ?Goedzo! Ga maar door. ?, - Vader was nooit zo uitbundig.

Tante Greetje speelde de piano op de maandelijks muziekavonden die Vader georganiseerd had. Oom Fred speelde viool, en er speelde ook iemand klarinet (Blaauw?). Als ik mij goed herinner had Vader aan meneer Dantuma gevraagd of hij iemand wist voor de piano, zodat hij dan zelf de dwarsfluit kon spelen. En zo begon het.

Vader en Moeder merkten wel dat er iets groeide tussen Greetje en Fred. En ze nodigden beiden uit om mee te gaan op hun jaarlijkse zeilweek in Eernewoude, waar oom Sije, een ervaren zeiler, ook altijd was. In die week is de foto gemaakt die we vonden in Vader?s foto-albums: Tante Greetje hangt over het hekje van de omgang om het huisje (het stond letterlijk op de rand van het meer) en droogt met een handdoek het haar af van oom Fred, die gezwommen heeft en nog half in het water staat. Vanuit Eernewoude hebben ze toen in Sneek ringen gekocht ? verlovings- of trouw-, dat weet ik niet. Tante Greetje heeft mij dit later nog met veel plezier een aantal malen verteld .

Als ik me niet vergis is tante Greetje bij ons uit huis getrouwd. Dat was praktisch, want haar ouders woonden in Velp, aan de Enkweg, en dat was voordat de snelweg er was, heel ver weg van Groningen en Haren. Natuurlijk ben ik vele jaren later ook aan de Enkweg wezen kijken, toen Vader en Moeder in Velp woonden en ik daar regelmatig kwam. Maar ik wist het huisnummer niet meer.

Tante Greetje was 9 jaar jonger dan mijn vader, 10 jaar jonger dan Moeder. Ik denk dat zij en tante Annie (Annie Feenstra, de wijkverpleegster) Moeder?s beste vriendinnen waren in die tijd. We speelden met Fedde, hij was wat jonger dan ik en wat ouder dan mijn oudste broertje Rik, dat ging mooi. Tante Greetje zegt dat Moeder Fedde af en toe bij ons te spelen vroeg, zodat zij en oom Fred dan wat meer tijd en aandacht voor elkaar konden hebben. Het zou best waar kunnen zijn.

Ik herinner mij vooral een zonnige zomermiddag dat we elkaar nat spoten met de tuinslang, bij hun in de tuin aan de Berkenlaan. Daar zijn ook nog foto?s van. Mijn vriendin Gonnie Dragt was er ook bij; Gonnie en Ymkje waren in die tijd praktisch onafscheidelijk. En ik herinner mij hoe ik, ook aan de Berkenlaan, gevallen was met de step en mijn kapotte knie vol zat met die gemene kleine steentjes die daar op het trottoir lagen. Tante Greetje zette mij op een tafel en haalde met een pincet al die steentjes eruit. En daarna werd de zaak vakkundig ontsmet en verbonden in kregen we waarschijnlijk een snoepje of een ijsje, want zo was zij.

Ik herinner mij haar als altijd opgewekt, zonnig, energiek, stralend. Als ik terugdenk aan die tijd hoor ik haar stem en vooral, haar lach. Nu weet ik dat zij toen een vrouw was die verliefd was en gelukkig: verliefd op oom Fred, en dat is zij eigenlijk haar hele leven geweest.

In 1957 werd Vader overgeplaatst naar Arnhem en ging de hele familie Verdenius aan de Cattepoelseweg in Arnhem wonen. Daarmee verdwenen tante Greetje en oom Fred helemaal niet uit onze wereld, de stevige vriendschap werd voortgezet. Toen tante Greetje en oom Fred later in Almen gingen wonen werden ook wederzijdse bezoeken weer wat makkelijker en Vader en Moeder gingen nogal eens naar Almen.

Kort na mijn pensioen in 2007 ben ik nog met Vader en Moeder een paar dagen in het Familiehotel in Paterswolde geweest en dat is de laatste keer geweest dat Tom en Thea, Greetje en Fred, gezamenlijk uit eten gingen. Misschien ook wel de laatste keer dat zij elkaar gezien hebben. Maar de band bleef. En als ik naar Haren ging of ergens in Groningen kampeerde ging ik altijd bij tante Greetje en oom Fred op bezoek. Ik heb er zelfs twee keer heel gezellig een paar nachten gelogeerd, maar de laatste jaren kon zij dat niet meer aan. Zo leerde ik ook als volwassene tante Greetje en oom Fred kennen en we hadden heel fijne gesprekken.

Gelukkig zat ik in het huis van een kennis in Glimmen toen oom Fred 80 werd en dat vierde met de hele familie, in Sassenheim. Het was heel fijn om daarbij te mogen zijn, en zo zag ik ook Ammeke terug, die een paar jaar bij hun in huis heeft gewoond, en waar wij kinderen vroeger ook wel mee speelden.

De gewoonte om bij tante Greetje langs te gaan wanneer dat kon bleef natuurlijk na het overlijden van oom Fred. Ik ben er nog vaak geweest, wij hadden soms diepgaande gesprekken en begrepen elkaar heel goed. Ze vond het ook heerlijk om herinneringen op te halen ? en ik ook! Ik ging dan meestal terug met een heerlijke Groninger koek in mijn rugzakje! We zijn ook een aantal keren samen naar de begraafplaats geweest, naar het graf van oom Fred, een plek waar zij heel erg aan gehecht was. En als de bezoeken door omstandigheden te ver uit elkaar lagen, belde ik haar.

Alles gaat voorbij. De herinnering aan gouden jeugdjaren in vreugde en veiligheid, omringd door liefhebbende volwassenen verbonden in een hechte vriendschap, de levensvreugde die iemand uitstraalt, het blijft een deel van mij.
Lieve tante Greetje, dank je wel voor alles.

Ymkje 
Op 18 mei 2020
om 15:23 getekend door:
y.m.k.j.e. .V.e.r.d.e.n.i.u.s.
Dit is niet ok
Beste Fedde, Marion en (klein)kinderen,

Langs deze digitale weg wil ook ik als 'volle neef' van Fedde graag mijn medeleven uitspreken met het overlijden van jullie moeder, schoonmoeder en grootmoeder. Ik heb haar mijn leven lang als Tante Greetje gekend en merkte als kind al dat mijn ouders erg op haar gesteld waren (evenals op Oom Fred trouwens). Toen ik haar in december 2018 na lange tijd in Haren had bezocht en uitvoerig gesproken, begreep ik eens te meer waarom. Wat was zij een hartelijke, verstandige en integere vrouw. Met een onwrikbaar geloof, dat zo past bij veel van haar generatiegenoten. Ze stond erop dat ik bij het weggaan wat boeken zou meenemen uit de rijk gevulde boekenkast in de woonkamer. Ik zal heel goede herinneringen aan haar blijven bewaren en wens jullie allen sterkte met dit verlies.

Sybren Welbedacht 
Op 12 mei 2020
om 20:57 getekend door:
S.y.b.r.e.n. .W.e.l.b.e.d.a.c.h.t.
Dit is niet ok
Lieve Greetje,
Eerst en vooral wil ik mijn innige deelneming met je overlijden betuigen aan je familie waar je zo vaak en met zoveel liefde over sprak.

Persoonlijk vind ik het hèèl erg niet meer te kunnen zwaaien zoals toen je 's morgens bij je raam zat en ik elke dag mijn morgenwandeling maakte. Ik mis ook ons regelmatig theedrink-uurtje bij jou thuis om 11 uur. Bij ieder afscheid zowel bij jou thuis en na ieder telefoongesprek eindigde jij altijd met een : "Tot zwaaiëns" en dat deden we dan ook elke dag met veel plezier. Ook mijn zoon Wiglius die je goed kende schrok heel erg toen ik hem het spijtige nieuws doorgaf. Gelukkig heb je het nog goed gevonden dat hij enkele foto's van je nam. Hij en ik zijn blij dat we je gekend hebben en zullen je nooit vergeten.
Victor de Bie. 
Op 10 mei 2020
om 21:45 getekend door:
D.e. .B.i.e.
Dit is niet ok
Beste Fedde, Marion, Jeroen, Simone, partners en kleinkinderen,

Gecondoleerd met het verlies van mijn laatste tante van vaders kant. Helaas konden wij jullie door de verwarrende tijd waarin wij leven niet persoonlijk condoleren. Terwijl wij uit ons raam uitkijken op het huis waar oom Fred en Tante Greetje zolang gewoond hebben denken we aan jullie. We gaan elkaar ongetwijfeld alsnog ontmoeten als het weer kan.

Hartelijke groet, Bernhard, Esther, Viggo 
Op 10 mei 2020
om 11:25 getekend door:
B.e.r.n.h.a.r.d. .A.i.k.i.n.g.
Dit is niet ok
Lieve familie,

Via mijn zus Mariëtta hoorden wij al dat het slecht ging met Tante Greetje.
Dan is het toch een schrik als het bericht komt dat zij is overleden.
Ik bewaar hele goede en fijne herinneringen aan Tante Greetje tijdens de bezoeken die ik als klein jongetje , samen met oma van Loon, in Haren heb gehad.
Ook later op bijvoorbeeld de verjaardagen van één van mijn ouders was het altijd fijn om met haar te praten
Het gemis zal groot zijn, maar de wetenschap dat zij een voltooid en gezegend leven heeft gehad kan het gemis draagbaar maken.
Mede namen Kiny wens ik jullie veel sterkte.
Christiaan Makkinga 
Op 10 mei 2020
om 10:12 getekend door:
F.a.m. .M.a.k.k.i.n.g.a.-.K.a.i.j.z.e.r. .L.a.a.g. .S.o.e.r.e.n.
Dit is niet ok
Lieve familie,

Gecondoleerd, veel sterkte.

Fran en Ciska 
Op 9 mei 2020
om 13:08 getekend door:
F.r.a.n.k. .e.n. .C.i.s.k.a. .L.o.g.j.e.s.
Dit is niet ok
Beste familie,

Tante Greetje betekende vanaf mijn kindertijd veel voor mij. Vele ongelofelijk fijne vakanties heb ik in Haren doorgebracht. Je had het gevoel dat je altijd welkom was. Aan tante Greetje en oom Fred heb ik een belangrijk deel van mijn muzikale opvoeding te danken: de liefde voor kamermuziek, een aspect dat in mijn ouderlijk huis wat minder in de belangstelling stond, hoewel mijn ouders overigens veel van muziek hielden.
Oom Fred was het die het mogelijk maakte viool te leren spelen; hij leende mij zijn oude studieviool en een oefenboek, zodat ik kon ervaren of vioolspelen iets voor mij zou kunnen zijn.
Zeer goed herinner ik mij de strijkkwartetavonden waar ik intens van genoot, niet alleen vanwege alle voor mij nieuwe muziek, maar ook door de interessante gesprekken gedurende de pauzes, waar ik als kind overigens niet zo veel van begreep.
Ik heb tante Greetje nooit in een slecht humeur meegemaakt, ik kan me haar in die situatie ook niet voorstellen, hoewel het natuurlijk moet zijn voorgekomen. Als ik aan haar denk, lacht ze en neuriet ze een deel uit het strijkkwintet van Schubert of een kwartet van Brahms.
Toen we haar 3 januari van dit jaar bezochten, leek het goed te gaan, terwijl zij fysiek al behoorlijk wat narigheid achter de rug had in de afgelopen jaren.
Ze had, ondanks het voortdurende gemis van oom Fred, steun aan haar geloof. Ze raadde mij regelmatig literatuur op dit gebied aan, ik geloof in een poging om mijn ziel te redden (ik bedoel dit niet ironisch) Hoewel ik zelf een andere geloofsopvatting heb, heb ik het enorm gewaardeerd dat zij zich ook in dat opzicht om mij bekommerde.
Veel plezier, steun en gezelligheid beleefde zij aan jullie. Ik dank jullie ervoor dat jullie haar leven hebben veraangenaamd en gemakkelijker hebben gemaakt in de laatste jaren.
Annelies, mijn vrouw, was evenzeer gesteld op tante Greetje en eigenlijk om dezelfde redenen als ik. Het leek ons dat tante Greetje geen vooroordelen koesterde, ondanks het feit dat als het gesprek bijvoorbeeld over het geloof ging, Annelies duidelijk aangaf dat zij zich als ongelovig beschouwt. Ze leek er niet minder welkom om te zijn!
Van harte hoop ik dat er een vorm van voortbestaan is, waarin tante Greetje en oom Fred weer samen zijn in vrede en geluk. Hun leven heeft voor mij en anderen veel betekenis gehad.
We wensen jullie sterkte toe,

Annelies en Peter 
Op 9 mei 2020
om 12:37 getekend door:
A.n.n.e.l.i.e.s. .R.i.j.k.e.r.s.,. .P.e.t.e.r. .H.a.s.s.e.l.a.a.r.
Dit is niet ok
Een lieve vriendin is gestorven.Wat hebben wij, samen nog met Fred en Lies, goede jaren gehad, zeker in de Almense periode. Veel gepraat,(beide oud-Velpenaren), veel gemusiceerd,(cantorij en viool/piano), veel beleefd, veel gelachen. Ik zal haar heel,heel erg missen, zeker ook bij de telefoontjes, die op de onmogelijkste tijden samen gevoerd werden. Van harte condoleer ik de familie bij dit verlies. 
Op 9 mei 2020
om 10:58 getekend door:
B.e.n. .V.e.l.d.k.a.m.p.
Dit is niet ok
Gecondoleerd met uw lieve zorgzame moeder, groot en overgrootmoeder.

Ik heb haar leren kennen via de winkel, waar ze regelmatig even een babbeltje kwam maken en zo dat ik ook regelmatig even bij haar een kop koffie kwam halen
Waar we dan hele gesprekken bij voerden, zo leerde ik mevr Aiking kennen als een hele lieve zorgzame dame, ze zat vol van het kijken naar Engelse series en het luisteren naar klassieke muziek.
ik ben blij dat ik dit met uw moeder heb mogen delen.

Heel veel sterkte gewenst voor de komende tijd 
Op 8 mei 2020
om 12:29 getekend door:
J.a.c.o.b. .A.l.s.e.r.d.a.
Dit is niet ok
       1 
Dit register is aangemaakt door:
F. van Loon
op 2 mei 2020
en zal spoedig verdwijnen.
Contact met beheerder >
Contact met F. van Loon:


  annuleren

Register verlengen >
Een blijvende herinnering aan:

Greta Aiking - Bosch

U kunt van dit register en de toegevoegde condoleances zelf een boekje maken en laten drukken. Meer info >

Nieuw boekje maken >
Hou me op de hoogte
Wilt u op de hoogte gehouden worden als er nieuwe (nationale) registers geopend worden? Condoleance.nl biedt verschillende mogelijkheden om op de hoogte te blijven, zoals e-mail, RSS, Twitter en SMS. Foto
Condoleance.nl op je mobiel
Foto Speciaal voor iedereen die via de mobiele telefoon Condoleance.nl wil bekijken, hebben we een compakte mobiele versie van de site ontwikkeld.
Dit register op je site of blog
Wil je dit register op je eigen website of blog vermelden? Gebruik dan de code onder de knop.
Kopieer de code hieronder en plak deze in je blog of site: